Yağmur yağıyor şimdi, evet her yağmur yağdığında istemsizce geliyorsun aklıma.Çıkaramıyorum seni ordan.Sanırım çıkarmakta istemiyorum.Yağmurun seninle özdeşleşmesini seviyorum.Bir şeylere üzülmek onlara kafa yormak işte bunları atlattım.Şimdi sadece seni sevmek istiyorum..Her şeye rağmen ‘seni sevmek’  Keşke benimle olsan demeyide geçtim sanırım..İsteseydin olurdun zaten.En önemli ‘Keşke’yi demeyeceğim hayatımda.”Keşke şunu yapsaydım ya da keşke bunu böyle yapsaydım.” demiyorum.Çünkü senin için elimden gelenin fazlasını yaptım ben..Uğraştım, çabaladım.Bir hiç uğruna olduğunu bildiğim halde yaptım bunları.’Belki’ için yaptım.

Olmadı..

Gelmedin.Gelme..Seni gelmen için sevmedim ki zaten.Seni sevmek içinde bir nedenim yok.Zaten seni sevmek için bir nedenim olsaydı seveceğim insan sen olmazdın ki..

Şimdi ne yapıyorsun ? Yarın sınav var ona mı çalışıyorsun..Yoksa dışarda mısın ? Üşüyor musun ? İşte ben hep bunları düşünüyorum..Sana bir şey olmasın korkusuyla yaşıyorum.Benimle olmasan bile varlığın yetiyor.Yetmek zorunda.En azından nefes aldığını bilmek, sağlıklı olduğunu bilmek bana güç veriyor..Benimle değilsin.Evet ama bu bana değer vermediğinide göstermiyor.Bunuda çok iyi biliyorum.Bana değer vermeseydin eğer benimle konuşurdun.Biliyorum..Belkide umut vermek istemiyorsun.Belkide böylesi daha iyi..Benimle her konuştuğunda gözlerinde başka bir kızı görmek daha acı verici olurdu sanırım.

Gelsen de gelmesen de.Ben hep burdayım.Sen de ait olduğun yerde kalacaksın hep.Kalbimde..

Eğer bir gün..Çok geç olmazsa o bir gün..

Her şey daha güzel olur.Hayallerimdeki gibi..Hayat bu, karşımıza neler çıkacağını önceden kestiremeyiz.Zaten çok mutlu bir sabaha uyandığım bir gün seni kaybetmedim mi ? Sana söylemek isteyipte söyleyemediğim onlarca ‘Seni seviyorum’ var.. ellerini tutmak isteyipte tutamadığım günler, sarılmak isteyip sadece yanından bir yabancı gibi geçtiğim günler..Ve en önemlisi, gözlerine bakamadığım utandığım o günler..

Yinede sensiz yaşamaya alıştırmalıyım kendimi, her dakika aklıma gelmemelisin mesela, yürüdüğüm yollar seni hatırlatmamalı bana..Yağmur.. Sahi ne güzeldi dimi ? Şemsiye tutmuştun bana..Beraber yürümüştük o şemsiyenin altında.O günü hiç ama hiç unutamam sanırım.Unutmak isteyen kim zaten..

Böyle işte..Böyle..

Sen şimdi bu yazıları da bilmeyeceksin, okumayacaksın..Ama ben yazmaya devam edeceğim..Sustuğum için hep yazacağım..

Hoşçakal demek kadar üzen bir kelime yok bir de.Ama gerçekten.Seni özlemek duygusu daha zor olacak sanırım.Bunu hiç tatmadım ama tadacağım, göreceğim ve anlayacağım..Sen de kendine iyi bak.Üşütme, hasta olma, dikkat et biraz kendine işte zaten çocuk gibi bakmıyorsun kendine.Soğuk havalarda bakıyorum tişört giyiyorsun üşümediğini mi zannediyorsun yoksa ? Sen orda üşüdükçe ben üşüyorum haberin yok..Derslerine gayret ediyorsun zaten böyle devam.Çocuk gibi davranmayı da kes artık.Biraz ağır ol.Ailen..Ailen..Ailen..Onlarla iyi anlaşmayı da öğren artık.Onlar hep senin yanında olan insanlar..Onlara saygısızlık yapma artık.Neyse annen gibi konuştum sanırım..Zaten seni bu kadar düşünen bir annen bir de ben varımdır heralde.Hayatında ilk defa annen hariç ‘adam’ yerine koyan oldu seni..Sanırım uzun bir zamanda benden başka kimse olmayacak..Şunu da çok iyi biliyorum.Seni benden çok kimse sevemeyecek ve ben senden çok kimseyi sevemeyeceğim..

Ha unutmadan,

Yağmur yağdığında hiçbir kızın elini tutma ve o kıza sakın şemsiye açma.

Dilim varmasa bile ‘hoşçakal’ demenin vakti geldi sanırım..

Hoşça kal..

Mutlu kal..

Keşke..Keşke..Neyse çok konuştum sanırım.

Biz de böyle bir çift olabilirdik sevdiceğim.